کشتار ۱۹ جدی ۱۳۷۹ یکاولنگ
![]() تصاویر تعدادی از کشته شدگان ۱۹ جدی ۱۳۷۹ در یکاولنگ | |
| شرح ماجرا | حمله نیروهای طالبان به منطقه یکاولنگ |
|---|---|
| زمان | ۱۹ دی سال ۱۳۷۹ش |
| مکان | یکاولنگ، افغانستان |
| علت | قتلعام مخالفان طالبان |
| عاملان | نیروهای طالبان |
| تلفات | بیش از ۳۰۰ نفر غیرنظامی |
کشتار ۱۹ جَدی ۱۳۷۹ش یَکاوْلَنگ (۱۹ دی سال ۱۳۷۹ش)[۱] یکی از کشتارهایی بود که توسط نیروهای طالبان در دورهٔ اول حکومتشان بر افغانستان رقم خورد.[۲] این رویداد بهعنوان بزرگترین جنایت بینالمللی و بشری در نیم قرن اخیر افغانستان شناخته شده است.[۳] سازمان ملل، با انتشار گزارش مستقلی درباره این حادثه[۴] از ۱۷۰ نفر کشته، با ذکر مشخصات یاد میکند؛ اما تعداد کشتهشدگان این حمله را بیش از ۳۰۰ نفر از سادات شیعهٔ میداند.[۵]
قربانیان این حادثه از میان کشاورزان، معلمان، کارگران، مغازهداران، کسبه، کارمندان، طلاب علوم دینی و فعالان حقوق بشر بودند. گفته شده در میان قربانیان، دستکم یک رهبر دینی، یک پزشک و دو کودک[۶] وجود داشتند.[۷] پس از این قتلعام، اجساد کشتهشدگان توسط طالبان در برف رها شدند که چند روز بعد، توسط زنان منطقه در گورهای جمعی دفن شدند.[۸]
در شرح رویداد این حادثه آمده است که در مهر ۱۳۷۵ش، طالبان با کشتن نجیبالله، رئیسجمهور سابق، بر بخش وسیعی از افغانستان مسلط شدند.[۹] شهرستان یکاولنگ از ولایت بامیان،[۱۰] بارها بین طالبان و حزب وحدت اسلامی دستبهدست شد.[۱۱] اما در ۱۹ دی ۱۳۷۹ش، با شکست نیروهای حزب وحدت، طالبان در یکاولنگ دست به کشتار جمعی زدند.[۱۲] نیروهای طالبان به صورت خانهبهخانه وارد عمل شدند،[۱۳] مردان را دستگیر کرده و تیرباران نمودند[۱۴] و بازار و منازل مسکونی را تخریب و به آتش کشیدند.[۱۵] گزارشها حاکی از آن بود که این کشتار حدود چهار روز به طول انجامید.[۱۶]
پس از کشتار یکاولنگ، بازماندگان خواستار محاکمه عاملان[۱۷] و ثبت سالروز این فاجعه در تقویم رسمی افغانستان شدند.[۱۸] یک سال پس از این کشتار، حکومت طالبان سقوط کرد.[۱۹] برخی معتقدند که سقوط حکومت طالبان پس از این فاجعه، بهدلیل خونهای ریخته شده در این واقعه بود.[۲۰]
پانویس
- ↑ «قتلعام یکاولنگ؛ ریشهها و پرسشها»، هفتهنامه جاده ابریشم.
- ↑ «بازماندگان قتلعام یکاولنگ خواستار مجازات عاملان شدند»، خبرگزاری دویچه وله.
- ↑ امینی، «جریان تکفیری طالبان در افغانستان و جنایتهای آنان»، ص۸۰.
- ↑ «قتلعام یکاولنگ؛ ریشهها و پرسشها»، هفتهنامه جاده ابریشم.
- ↑ «بازماندگان قتلعام یکاولنگ خواستار مجازات عاملان شدند»، خبرگزاری دویچه وله.
- ↑ «بازماندگان قتلعام یکاولنگ خواستار مجازات عاملان شدند»، خبرگزاری دویچه وله.
- ↑ «بازماندگان قتلعام یکاولنگ خواستار مجازات عاملان شدند»، خبرگزاری دویچه وله.
- ↑ «قتلعام یکاولنگ؛ ریشهها و پرسشها»، هفتهنامه جاده ابریشم.
- ↑ «حضور جدی سردار سلیمانی در کنار مقاومتگران افغانستان»، خبرگزاری صدای افغان.
- ↑ «قتلعام یکاولنگ؛ ریشهها و پرسشها»، هفتهنامه جاده ابریشم.
- ↑ «بازماندگان قتلعام یکاولنگ خواستار مجازات عاملان شدند»، خبرگزاری دویچه وله.
- ↑ «بازماندگان قتلعام یکاولنگ خواستار مجازات عاملان شدند»، خبرگزاری دویچه وله.
- ↑ «قتلعام یکاولنگ؛ ریشهها و پرسشها»، هفتهنامه جاده ابریشم.
- ↑ «بازماندگان قتلعام یکاولنگ خواستار مجازات عاملان شدند»، خبرگزاری دویچه وله.
- ↑ «قتلعام یکاولنگ؛ ریشهها و پرسشها»، هفتهنامه جاده ابریشم.
- ↑ «قتلعام یکاولنگ؛ ریشهها و پرسشها»، هفتهنامه جاده ابریشم.
- ↑ «بازماندگان قتلعام یکاولنگ خواستار مجازات عاملان شدند»، خبرگزاری دویچه وله.
- ↑ «رویداد خونین ۱۹ جدی یکاولنگ به عنوان روز سیاه در تقویم رسمی کشور ثبت شود»، خبرگزاری صدای افغان.
- ↑ «بازماندگان قتلعام یکاولنگ خواستار مجازات عاملان شدند»، خبرگزاری دویچه وله.
- ↑ «از پانزدهمین سالگرد قتلعام مردم یکاولنگ در کابل تجلیل به عمل آمد»، وبسایت سید جعفر عادلی حسینی.
منابع
- امینی، عبدالمومن، «جریان تکفیری طالبان در افغانستان و جنایتهای آنان»، مجله جریانهای افراطی و تکفیری از دیدگاه علمای اسلام، شماره ۱-۳، ۱۳۹۳ش.
- «حضور جدی سردار سلیمانی در کنار مقاومتگران افغانستان»، خبرگزاری صدای افغان، تاریخ درج مطلب: ۱۵ بهمن ۱۳۹۸ش، تاریخ بازدید: ۲۴ مرداد ۱۴۰۲ش.
- «بازماندگان قتلعام یکاولنگ خواستار مجازات عاملان شدند»، خبرگزاری دویچه وله، تاریخ درج مطلب: ۲۰ دی ۱۴۰۱ش، تاریخ بازدید: ۲۴ مرداد ۱۴۰۲ش.
- «رویداد خونین ۱۹ جدی یکاولنگ به عنوان روز سیاه در تقویم رسمی کشور ثبت شود»، خبرگزاری صدای افغان، تاریخ درج مطلب: ۲۶ دی ۱۳۹۸ش، تاریخ بازدید: ۲۴ مرداد ۱۴۰۲ش.
- «قتلعام یکاولنگ؛ ریشهها و پرسشها»، هفتهنامه جاده ابریشم، تاریخ درج مطلب:۱۸ تیر ۱۳۹۹ش، تاریخ بازدید: ۲۴ مرداد ۱۴۰۲ش.
- «از پانزدهمین سالگرد قتلعام مردم یکاولنگ در کابل تجلیل به عمل آمد»، وبسایت سید جعفر عادلی حسینی، تاریخ درج مطلب: ۲۲ دی۱۳۹۴ش، تاریخ بازدید: ۲۴ مرداد ۱۴۰۲ش.
